Ikuti kisah hidup Dr Mimi Haryani Hassim menerusi siri Inspirasi Saintis Muda Wanita.

Saya dilahirkan di Padang Tengku, Kuala Lipis, Pahang, yang juga tempat kelahiran ibu saya. Bapa saya juga berasal dari Pahang, iaitu dari Chenor. Saya ialah anak kedua daripada empat orang adik beradik. Sejak kecil saya belajar erti berkongsi dan bersyukur dengan apa yang diberi. Namun pada masa yang sama, saya mempunyai keinginan untuk membuat yang terbaik dalam apa jua situasi.

Ibu saya ialah seorang suri rumah. Beliau berhenti kerja setelah mendirikan rumah tangga. Manakala bapa saya pula mempunyai ijazah sarjana muda dalam bidang ekonomi dari Universiti Malaya. Pada zaman itu, dapat menjejakkan kaki ke universiti dengan latar belakang keluarga yang amat susah ialah sesuatu yang luar biasa dan amat membanggakan. Oleh sebab itu, saya berasa begitu bangga dengan bapa saya.

Bapa saya merupakan sumber inspirasi yang terpenting agar saya sentiasa berusaha ke arah kecemerlangan. Setiap tahun saya membaca lebih kurang 100 buah buku sehingga mempunyai perpustakaan mini di rumah. Tabiat ini saya warisi daripada bapa saya sendiri yang minat membaca dan menulis.

Saya boleh dikatakan bukanlah daripada kategori pelajar bijak sejak darjah satu. Persekolahan saya lebih kepada mempelajari ilmu asas di samping menyemai kemahiran lain seperti berkawan dan beraktiviti.

Potensi saya dalam bidang akademik kian menyerlah setelah memasuki darjah empat. Saya telah dimasukkan ke kelas pertama yang memang sukar untuk dimasuki. Syukur alhamdulillah, kejayaan demi kejayaan telah saya peroleh.

Setelah mendapat A dalam semua subjek peperiksaan UPSR, saya telah diterima masuk ke sekolah terpilih sehingga tingkatan tiga sebelum berpindah ke MRSM Taiping pada tingkatan empat. Saya telah dianugerahkan Pelajar Terbaik Kategori Sekolah Dalam Bandar bagi negeri Pahang atas kejayaan saya dalam peperiksaan PMR.

Berdasarkan keputusan itu, saya boleh dikatakan telah memasuki aliran sains secara automatik, kerana pada masa itu rata-rata pelajar di sekolah kami hanya melihat sains sebagai jurusan pilihan, tanpa menyedari apa sebenarnya kerjaya yang terkait dengan aliran tersebut.

Sejak zaman persekolahan, saya amat meminati subjek matematik. Saya berpendapat bahawa matematik merupakan subjek yang paling logik – walaupun suatu persoalan diselesaikan dengan apa jua kaedah, kita akan memperoleh jawapan yang sama. Selain itu, saya menggemari kelas matematik kerana dedikasi yang ditunjukkan oleh para guru.

Apabila saya sudah menginjak dewasa, barulah saya sedar betapa pentingnya matematik dalam pelbagai bidang kerjaya. Bukan sahaja dalam bidang perakaunan atau kejuruteraan, malah seseorang juga perlu menguasai matematik dalam bidang perubatan.

Seminggu selepas tamat peperiksaan SPM, saya telah menerima tawaran untuk melanjutkan pelajaran di bawah program UTM-MARA. Pada mulanya, saya memang tidak mahu menerima tawaran tersebut kerana saya ingin melanjutkan pengajian dalam bidang perubatan di luar negara. Namun begitu, bapa saya agak berat hati dengan keputusan tersebut dan sebolehnya mahu saya menerima tawaran ke program UTM-MARA tersebut. Saya telah bersetuju kerana bapa saya menyatakan bahawa kami boleh pulang pada hari itu juga jika saya rasa tidak berminat setelah mendaftar.

Setelah mendengar taklimat lanjut berkaitan program itu di UTM, saya masih merasa berat hati kerana tekad ingin melanjutkan pengajian di luar negara. Oleh sebab saya mengasihani bapa saya yang bersungguh-sungguh ketika itu, saya reda untuk meneruskan pengajian di UTM.

Saya dan rakan-rakan di Malaysian Games di Nottingham University.

Pada ketika itu, keputusan SPM telah keluar dan saya telah memperoleh A dalam semua subjek! Saya juga boleh menamatkan pengajian dalam tempoh 3.5 tahun sahaja. Saya telah memilih jurusan kejuruteraan kimia walaupun pada mulanya saya tidak memahami bidang tersebut secara mendalam. Tambahan pula, saya telah dianugerahkan Biasiswa UTM ketika memasuki tahun kedua pengajian. Anugerah tersebut hanya diberikan kepada seorang pelajar dari setiap tahun pengambilan di setiap fakulti. Zaman pengajian sarjana muda saya begitu indah sekali. Selain rakan-rakan yang baik dan pensyarah yang mengajar dengan baik, saya juga aktif dalam aktiviti persatuan.

Saya telah menerima medal anugerah dekan di fakulti sempena Majlis Konvokesyen.

Saya telah menerima Anugerah Kecemerlangan Konvokesyen bagi jurusan Kejuruteraan Kimia. Pada masa itu saya menyedari bahawa keputusan bapa saya betul. Tambahan pula, saya mulai menyedari bahawa saya sebenarnya takut darah. Tidak mungkin saya boleh mengambil jurusan perubatan kalau saya takut darah! Sesungguhnya, ada hikmah di sebalik menurut kata-kata orang tua kita.

Dr Mimi Hassim di Loughborough University ketika melanjutkan pengajian di peringkat Sarjana.

Seterusnya, saya telah menyambung pengajian peringkat sarjana di Loughborough University, United Kingdom. Pada masa itu, saya sudah mempunyai minat yang menjurus ke bidang keselamatan dan kesihatan.

Setelah itu, saya telah mencabar diri untuk menyambung pengajian ijazah kedoktoran di Helsinki University of Technology (yang kini dikenali sebagai Aalto University) di bawah tajaan Islamic Development Bank (IDB). Walaupun pengalaman saya belajar di sana selama 4.5 tahun amat mencabar, saya telah menamatkan pengajian dengan menerbitkan lapan kertas jurnal sebagaimana yang digariskan oleh negara tersebut (minimum lima jurnal impak tinggi).

Saya tersenyum lega setelah selesai sesi pertahanan tesis.

Saya telah diraikan oleh rakan-rakan dari makmal penyelidikan yang sama setelah berakhirnya sesi pertahanan tesis.

Belajar di Finland telah mengajar saya pelbagai kemahiran, perkara baharu serta sudut pandangan yang positif. Pengalaman tersebut telah membentuk saya menjadi seorang penyelidik dan ahli akademik yang aktif sehingga kini. Setelah tamat pengajian, saya juga telah dinobatkan dengan Best Leadership Award oleh IDB – dan saya merupakan satu-satunya wanita yang menerima anugerah pada ketika itu.

Saya juga telah jatuh cinta dengan bidang yang saya ceburi sehingga menerima pengiktirafan daripada pelbagai pihak. Saya juga telah dilantik sebagai ahli sidang redaksi bagi jurnal antarabangsa serta menerima jemputan untuk berkongsi ilmu dan pengalaman di pelbagai program dalam dan luar negara.

Pada awalnya, hidup saya penuh dengan ketidakpastian seperti pemilihan universiti dan jurusan. Namun begitu, saya percaya bahawa usaha, kegigihan dan fokus akan membuahkan hasil yang memanfaatkan bukan sahaja diri sendiri, tetapi juga orang lain.

Profesor Madya Ir Dr Mimi Haryani Hassim
Fakulti Kejuruteraan Kimia dan Kejuruteraan Tenaga
Universiti Teknologi Malaysia